Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/7031 K.2013/19278

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek Türk Medeni Kanununun 166/son maddesi uyarınca boşanmaya karar verilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden retle sonuçlanan ilk davayı açıp boşanma sebebi yaratan davacı kadının boşanmaya sebep olan olaylarda tamamen kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Fiili ayrılık döneminde kocadan kaynaklanan boşanmayı gerektirir kusurlu bir davranışın varlığı da kanıtlanamamıştır. Durum böyleyken tarafların eşit kusurlu olarak kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak tamamen kusurlu olan davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.