KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2013/7113 E., 2013/26787 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Kasım 2013
- Mahkemesi
- Ankara 7. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 12.2.2013
- Numarası
- Esas no:2012/1570 Karar no:2013/156
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; tamamı yönünden, davacı tarafından ise; maddi tazminat miktarı ve manevi tazminat talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Dava Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi uyarınca Türk Medeni Kanununun 178. maddesinde gösterilen süre içinde açılan boşanma sonrası maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.
Tarafların boşanmalarına ilişkin Ankara 10. Aile Mahkemesinin 2012/69 esas, 2012/817 karar sayılı ilamıyla; "kocanın eşine ve çocuklarına şiddet uyguladığı, küfür ve hakaret ettiği birlik görevlerini yapmayıp eşini sürekli evden kovduğu" belirtilerek, koca tarafından açılan boşanma davasının reddine, kadın tarafından açılan karşı boşanma davasının kabulüne karar verilmek suretiyle tarafların boşanmalarına karar verîlmiştir.Davalı kocanın boşanma dosyasında kusur olarak belirlenen, eşine yönelik fiziksel şiddet, hakaret ve kovma gibi eylemleri eşinin kişilik haklarına saldırı teşkil eder niteliktedir.
O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md. 4, BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle talebin reddi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2013/7113, K. 2013/26787, 18 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama