Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/7132 K.2013/12324

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kadın adına yasal temsilcisi (vasisi) tarafından 16.09.2009’da, karşı dava ise 11.03.2010 tarihinde açılmış; mahkemece, davalı tarafından açılan karşı boşanma davasının açılmamış sayılmasına, kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş, karar davalı (karşı davacı) tarafından temyiz edilmiş; Yargıtay’ca “davacı kadının hüküm kesinleşmeden 20.08.2010 tarihinde öldüğü, evliliğin ölümle sona erdiği, boşanma davasının konusunun kalmadığı” belirtilerek bu yönde karar verilmek üzere 03.11.2011 tarihinde bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak boşanma davası hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmiş, bu hüküm ölen davacının vasisi (annesi) tarafından temyiz edilmiştir.

Kısıtlı üzerindeki vesayet, kısıtlının ölümü ile sona ermiş ise de, hükmü temyiz eden ölen davacı (kadın)’ın annesidir. Davacı çocuksuz olarak öldüğüne göre, annesi yasal mirasçıdır. Türk Medeni Kanununun 181/2. maddesine göre, boşanma davası devam ederken eşlerden birinin ölmesi halinde, ölen eşin mirasçıları, diğer eşin kusurunu tespit ettirmeye yönelik olarak davayı devam ettirebilirler.

Ölenin mirasçılarından birinin bu yöndeki iradeyi ortaya koyması kusur tespiti bakamından davaya devam edilmesi için yeterlidir. Davacı (karşı davalı)’nın yasal mirasçısı olan annesinin hükmü temyiz etmesi, kusur tespiti yönünden davayı devam ettirdiğini göstermektedir. Öyleyse, toplanan deliller çerçevesinde davalı (karşı davacı)’nın kusur bulunup bulunmadığının tespitine karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.