Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/7215 K.2013/30585

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise kusur belirlemesi, velayet ve iştirak nafakası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 24.12.2013 günü duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı F. E. ile vekili Av. ... ve karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı M. M. E.ve vekili Av. .... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davacı-davalı kocanın, harcı ve kaydı bulunmayan 28.1.2012 tarihli temyiz dilekçesinin incelenmesine yer olmadığına,

2- Davalı-davacı kadının temyizine hasren yapılan incelemede;

a) Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilmek suretiyle boşanmaya karar verilmiş ise de; toplanan delillerden; davacı-davalı kocanın, eşini “ alın götürün, yapamıyorum, istemiyorum’' demek suretiyle evden kovduğu anlaşılmaktadır. Davalı-davacı kadına atfı kabil bir kusurun varlığı ise ispat edilememiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı-davalı kocanın evlilik birliğinin sona ermesinde tam kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Ne var ki hükmün boşanmaya ilişkin bölümü temyizin kapsamı dışında bırakıldığından, kusur belirlemesi yönünden tenkit edilmekle yetinilmiştir.

b)Müşterek çocuk A. B. 10.03.2008 doğumlu olup, yaşı gereği ana bakım ve ilgisine muhtaçtır. Davalı-davacı annenin yanından, baba tarafından Isparta'ya götürüldüğü, 26.12.2011 tarihine kadar da anne yanında kaldığı anlaşılmaktadır. Velayetin anneye verilmesi halinde, çocuğun bedensel ve ruhsal gelişimini olumsuz etkileyeceğine dair dosyada inandırıcı bir delilde bulunmamaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında velayetin davalı-davacı anneye verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun olmayan uzman raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.