Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/7455 K.2013/12336

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; dilekçenin reddine dair Dairemizin 05.12.2012 gün ve 4843-29332 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Velayetin değiştirilmesi ve yoksulluk nafakası isteklerine yönelik olarak açılan davanın mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; müşterek çocuğun ergin olduğu gerekçesiyle velayet hakkında karar verilmesine yer olmadığına, yoksulluk nafakası talebinin ise kısmen kabulü ile aylık 300 TL yoksulluk nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmiş, kararın yoksulluk nafakası yönünden davalı tarafından süresinde temyizi üzerine, Dairemizin 5.12.2012 tarih 2012/4843 esas 2012/29332 karar sayılı kararı ile hüküm altına alınan yıllık nafaka tutarının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/2. maddesi gereğince temyiz edilebilme sınırı altında kaldığından bahisle temyiz isteğinin reddine karar verilmiştir.

Dava boşanma hükmünün kesinleşmesinden sonra açılan, yoksulluk nafakası isteğine ilişkindir (TMK.md.175,178). Hüküm altına alınan nafakanın bir yıllık tutarı nazara alındığında, hüküm temyiz edilebilir nitelikte olup miktarın kesinlik sınırının üstünde olduğu; ancak, bu hususun ilk inceleme sırasında gözden kaçmış olduğu anlaşılmakla, davalının bu yöne ilişkin karar düzeltme talebinin kabulüne, temyiz talebinin reddine ilişkin Dairemiz kararının kaldırılmasına, temyiz isteğinin incelenmesine karar vermek gerekmiştir

2-Davalının temyiz sebebine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına, karar vermek gerekmiştir.

.