Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/7470 K.2013/20743

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından, kusura ilişkin gerekçesi ve kadın lehine hükmedilen nafakalar yönünden, davalı (kadın) tarafından ise maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalının Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesine dayanan maddi tazminat talebinin bulunmamasına, babasından miras yoluyla eline geçen ve Sosyal Güvenlik Kurumundan " çeyiz parası" olarak aldığı miktarlara karşılık talep ettiği ( 37.500 TL.) tazminatla ilgili olarak da, harcı verilerek usulüne uygun açılmış bir davasının mevcut olmadığına, bu sebeple bu talep hakkında karar verilmemiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalının, Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesine dayanan manevi tazminat talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, bu hususta hüküm kurulmaması doğru bulunmamıştır (HMK. md.297/2).