Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/7481 K.2013/30581

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 24.12.2013 günü temyiz eden davacı B. G. vekili Av. .. .. ve karşı taraf davalı B.O. G. vekili Av. ...geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı kocanın 28.1.2009 tarihinde müşterek haneyi terkettiği ve 5.3.2009 tarihinde Kadıköy 5. Aile Mahkemesinin 2009/202 esas ve 2009/310 karar sayılı dosyasında açtığı boşanma davasından 14.5.2009 tarihinde feragat ettiği ve davanın feragat nedeniyle reddine karar verildiği, bu suretle feragat tarihi öncesinde davacı kadından kaynaklı boşanmaya sebebiyet verir nitelikteki olayların davalı koca tarafından affedildiği en azından hoşgörüyle karşılandığı, feragat tarihinden sonra da davacı kadına atfı kabil başkaca bir kusurun varlığının da ispatlanamadığı,

buna karşılık davalı kocanın birlik görevlerini yerine getirmediği ve eşine mesaj yoluyla hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda eşine hakaret eden ve birlik görevlerini yerine getirmeyen davalı kocanın tam kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Hal böyle iken tarafların eşit kusurlu kabulü ve bu hatalı kusur tespiti sonucu, davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin (TMK md; 174/1,2)reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Boşanma veya ayrılık vukuunda çocuk kendisine tevdi edilmemiş taraf gücüne göre onun bakım ve eğitim giderlerine katılmakla yükümlüdür. (TMK.md.182) Bu hususu hakim görevi gereği kendiliğinden dikkate alması gerekmektedir. O halde velayeti davacı anneye tevdi edilen müşterek çocuk Mustafa İsmail için iştirak nafakasına hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.