Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/7541 K.2013/20189

Taraflar arasındaki davanın birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından; reddedilen zina nedenine dayalı boşanma davası, velayet, nafakalar, yargılama gideri ile vekalet ücreti yönünden, davalı (kadın) tarafından ise; tümü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kocanın zina nedenine dayalı boşanma davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Toplanan delillerden, davalı kadının 03.12.2009 tarihli güven sarsıcı davranışından sonra tarafların barışıp biraraya geldikleri ve bir ay süreyle evlilik birliğinin devam ettiği, bu suretle önceki olayların affedildiği, en azından hoşgörü ile karşılandığı anlaşılmaktadır. Affedilen veya hoşgörü ile karşılanan olaylara dayanılarak boşanma kararı verilemez. Davalının boşanmayı gerektirecek kusurlu başkaca bir davranışı da kanıtlanamamıştır. Gerçekleşen bu durum karşında davacı kocanın Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayalı boşanma davasının reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırıdır. Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.