Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/7654 K.2014/361

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (kadın) tarafından, kocanın boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar; davacı-karşı davalı (koca) tarafından ise kadının boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.01.2014 günü duruşmalı temyiz eden davalı-karşı dava cı N..

H.. vekili Av. Y.. Ş..K... geldi. Karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı M.. H.. ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece davalı-davacı kadın ağır kusurlu kabul edilerek dava ve karşılık boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı-davalı kocanın 12.08.2008 tarihinde askere gitmek için evden ayrıldığı, bir kısım tanık beyanlarında geçen ve bu tarihten önceye dayanan hadiselerden sonra evlilik birliğinin devam ettiği, bu olayların, taraflarca affedildiği en azından hoşgörü ile karşılandığı anlaşılmaktadır.

Boşanmaya neden olan olaylarda kocası askerde iken güven sarsıcı davranışlarda bulunan, kocaya ait şahsi eşyalarla birlikte ortak konuttaki eşyaları boşaltan davalı-davacı kadın ile, eşinin ailesini ortak konuta kabul etmeyen, eşinin babasına ağır hakaret içeren mesajlar çeken ve eşi hakkında ağır isnatlarda bulunan davacı-karşılık davalı (koca)'nın eşit oranda kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Eşit kusur halinde de boşanma kararı verilmesi gerektiğine göre her iki boşanma davasının kabulü nedeniyle verilen boşanma hükmünün, kusur bakımından gerekçesi yukarıda açıklanan şekilde düzeltilerek onanması gerekmiş (HMUK md. 438/son) ve davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Boşanmaya sebep olaylarda tarafların; yukarıda açıklanan sebeple eşit oranda kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre, eşit oranda kusurlu bulunan davacı-davalı koca yararına Türk Medeni Kanunun 174/1-2. maddesi gereğince maddi ve manevi tazminat takdir edilmesi doğru bulunmamıştır.