KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2013/784 E., 2013/24206 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Ekim 2013
- Mahkemesi
- Küçükçekmece 5. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 02.10.2012
- Numarası
- Esas no:2011/662 Karar no:2012/650
Karar Metni
367 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından; tazminatlar, nafakalar ve miktarları, reddedilen birleşen boşanma davası yönünden, davacı-davalı (koca) tarafından ise; reddedilen davası, kadının kabul edilen davası ve fer'ileri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.10.2013 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı L.K. vekili Av.M.E.
P.geldi. Karşı taraf davalı-davacı M. K.ve vekilleri gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Davalı-davacı kadının düzenli, sürekli ve yeterli gelirinin olduğu, bu sebeple boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulu bu sebeple oluşmadığından; kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken, yazılı yazılı şekilde kabulü doğru görülmemiştir.
3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı (kadın) yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.
4-Davacı-davalı kocanın davası reddedilmiş, davalı-davacı kadının karşı boşanma davası ise kabul edilmiştir. Bu sebeple, davalı-davacı (kadın) yararına her iki dava nedeniyle iki ayrı vekalet ücreti takdiri gerekirken, tek vekalet ücreti takdir edilmiş olması da usul ve yasaya aykırıdır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2013/784, K. 2013/24206, 25 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama