Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/7874 K.2013/11907

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, 09.01.2013 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek karar ve hükmün esası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı yasayla değişik Tebligat Kanununun 35. maddesinin 2. fıkrası "Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır." hükmünü içermektedir.

Davalı kadın, dava dilekçesinin kendisine tebliğinden sonra 12.02.2008 tarihinden beri merkezi adres kayıt sisteminde adresini "..../..." olarak değiştirmiştir. Mahkemenin gerekçeli kararı davalıya dava dilekçesinin tebliğ edildiği adreste tebligat yapılamaması üzerine, 08.10.2012 tarihinde Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılmıştır.

Gerçekleşen bu durum karşısında davalı kadına gerekçeli kararın tebliği usulsüz olup, Tebligat Kanununun 32/1 maddesi gereğince davalının boşanmayı öğrendiğini beyan ettiği 13.12.2012 tarihi tebliğ tarihi olarak kabul edilmesi gerektiğine göre davalı kadının temyizi süresinde kabul edilmesi gerekirken, temyizin süresinde olmaması nediyle reddine dair mahkemenin verdiği 09.01.2013 tarihli ek kararının bozularak kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Hükmün esası ile ilgili temyizin incelenmesine gelince; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına, karar vermek gerekmiştir.

.