Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/7883 K.2013/20980

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar, yoksulluk nafakası ile velayet ve ziynetler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı tanığı A.un beyanından, tarafların boşanma davası sırasında barıştıkları, birkaç gün bu tanığın evinde birlikte kaldıkları, hatta birlikte ev kiraladıkları anlaşılmaktadır. Bu tanığın davalının yakını olması, tek başına tanık beyanını değerden düşürücü bir olgu değildir. Kaldı ki; diğer bir kısım tanıklar da barışma olayını doğrulamışlardır.

Dava açıldıktan sonra eşlerin barışması, davadan önceki olayların affedildiğini veya en azından hoşgörüyle karşılandığını gösterir. Affedilen veya hoşgörüyle karşılanan olaylardan dolayı da davalıya artık kusur yüklenemez. Davalının maddi ve manevi tazminatla sorumlu tutulabilmesi için ise, diğer şartların yanında tamamen ya da daha ağır kusurlu olması gereklidir.

Bu bakımdan davalının maddi ve manevi tazminata sorumlu tutulması doğru olmamış, isteğin reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerekmiştir.