Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/795 K.2013/14820

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece boşanma kararında taraflar eşit kusurlu bulunmuştur. Ne var ki, toplanan delillerden, tarafların birbirlerine karşılıklı fiziksel şiddet uyguladıkları ve bu eylemlerinden dolayı da ceza mahkemesince mahkumiyetlerine karar verildiği; davalı kocanın ayrıca davacı eşini geceleyin ortak konuttan kovarak sokağa bıraktığı da sabit olmuştur.

Bu durumda; boşanmaya sebep olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte; eşine göre davalı kocanın daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Durum böyleyken, mahkemece davacının kocasıyla eşit kusurlu bulunması doğru olmadığı gibi, daha az kusurlu olan eşin maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK.md.174/2) tazminat talep etmesine yasal bir engel olmadığı halde; hatalı kusur belirlemesi sebep gösterilerek davacının tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi de doğru olmamış; bozmayı gerektirmiştir.