Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/8030 K.2013/12102

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm ve temyiz talebinin süre yönünden reddine ilişkin ek karar ile davalının boşanma kararının kesinleştirilmesi işleminin ortadan kaldırılması talebinin reddine ilişkin 02.11.2012 tarihli ek karar davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Kararın, temyiz eden davalıya tebliğine ilişkin mazbatada; tebligatın, Yasanın 21. maddesine göre yapıldığı yazılı ise de, evrakın teslim edildiği mahalle muhtarının mazbatada imzasının bulunmadığı görüldüğünden, tebligat usule aykırı bulunmuş, bu itibarla davalının temyizi süresinde kabul edilmiştir. Bu sebeple “temyiz talebinin reddine” dair 30.10.2012 tarihli ek kararın ve buna dayanılarak tesis edilen 02.11.2012 tarihli ikinci ek kararın bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilerek, davalının temyiz itirazları incelenmiştir.

2-Davalıya dava dilekçesi 27.09.2006 tarihinde bizzat tebliğ edilmiştir. Davalı, bu tarihte Türkiye'de olmadığını iddia etmiş ise de. Cumhuriyet Savcılığı hazırlık evrakı içindeki ... müdürlüğünün cevabi yazısından, davalının Türkiye'den 27.09.2006 tarihinde akşam saatlerinde çıkış yaptığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda; davalının dava dilekçesi tebliğ tarihinde Türkiye'de olmadığı savunması yerinde olmayıp dava dilekçesinin usule uygun olarak tebliğ edildiği ve davalının bu tebligata rağmen duruşmalara katılmadığı görülmektedir. Toplanan delillerden; davalının davacı kocaya ağır şekilde hakaret ettiği sabit olmuştur. Evlilik birliği davalının bu kusurlu davranışı sonucu temelinden sarsılmış. Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesindeki boşanma koşulları oluşmuştur.

O halde; mahkemenin de bu sebeple davacıyı haklı bularak boşanmaya karar vermesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından hükmün onanması gerekmiştir.