Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/807 K.2013/13477

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (kadın) tarafından, kusur belirlemesi, nafaka miktarları ve reddedilen tazminat talepleri yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın tüm, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden mahkemenin de kabulünde olduğu üzere; davalı-davacı kocanın eşine fiziksel şiddet uygulamasına, hakaret etmesine, uzun süreli seyahatlere çıkıp eşini ve ailesini ihmal etmesine, sadakatsiz davranışlar sergilemesine karşılık; davacı-davalı kadının da eşine hakaret edip sadakatsiz davranışlar sergilediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda davalı-davacı koca daha ziyade kusurludur. Durum böyle iken tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü ve bu hatalı kusur tespiti uyarınca davacı-davalı kadının Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi kapsamanda kalan maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.