Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/8071 K.2013/20924

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; kusur belirlemesi ve maddi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Türk Medeni Kanununun 6. maddesi gereğince davacı, davasını ispatla mükelleftir. Davacı 21.09.2012 tarihinde tanık listesi sunmuş, 12.12.2012 tarihinde ikinci tanık listesi sunmuştur. Davacının ikinci tanık listesinde bulunan E.Ş.ve C.I. dinlenilip boşanma kararı verilmiştir. Görülmekte olan davada aynı konuda ikinci tanık listesi verilemez, ikinci tanık listesindeki tanıklar dinlenmiş olsa bile beyanlarına itibar edilemez (HUMK.md.274, HMK.md.240/2). Gerçekleşen bu durum karşısında ikinci tanık listesinde yer alan tanıkların beyanına itibar edilerek boşanma kararı verilmesi doğru değil ise de boşanma hükmü temyiz edilmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa işaret edilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebebine hasren yapılan incelemeye gelince;

Davalı kadının maddi tazminat talebi Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında boşanmanın eki niteliğinde değildir. Bu talep ayrıca nispi peşin harca tabidir. Davalı kadın tarafından bu istek yönünden; usulünce harcı yatırılıp açılan bir dava ya da karşı dava bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar vermek gerekirken istemin kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.