Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/8102 K.2013/21923

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından; tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden tanıkların beyanlarında geçen ve mahkemece boşanmaya esas alınan olaylardan sonra tarafların 2010 yılı Ağustos ayında F..'da yirmi gün süre ile beraber tatil yaptıkları anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı koca tarafından ileri sürülen ve mahkemenin boşanma nedeni olarak kabul ettiği olayların davacı koca tarafından affedildiği en azından hoşgörü ile karşıladığının kabulü gerekir.

Affedilen ve hoşgörü ile karşılanan olaylar boşanma nedeni sayılamaz. Davalının bu tarihten sonra gerçekleşmiş boşanmayı gerektirecek başka bir kusurlu davranışı da kanıtlanamamıştır. Bu durumda; davacı koca tarafından Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayalı olarak açılan boşanma davasının reddi gerekirken, delillerinin takdirinde hataya düşülerek; boşanmaya karar verilmesi doğru bulunmamıştır.