Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/8161 K.2014/360

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; kendi açtığı davanın reddi, birleşen boşanma davası ve fer'ileri yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise; tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.01.2014 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı H.. B.. ile vekili Av.İ...Ö..ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı K.. B.. vekili Av.F..B.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerle davacı-davalı kocanın eşine sürekli şiddet uyguladığı, eşine ve eşinin annesine ağır hakaretler ettiği, davalı-davacı kadının da eşine sürekli ağır hakaretlerde bulunduğu, annesinin evliliğe müdahalesine ve eşine hakaret etmesine sessiz kaldığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı koca da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın davasının da kabulü ile boşanmaya (TMK.md. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile kocanın boşanma davasının reddi doğru bulunmamıştır.