KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2013/8174 E., 2013/21102 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Eylül 2013
- Mahkemesi
- Küçükçekmece 5. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 29.11.2012
- Numarası
- Esas no:2011/691 Karar no:2012/860
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; boşanma ve ziynet alacağı davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı koca 34 çeyrek altın, 1 adet set ve biri sahte olan yedi bileziği bozdurup kendi giderleri için harcadığını kabul ettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece ikinci tanık listesindeki tanık beyanlarına dayanarak ziynetleri kabul etmiştir. İkinci tanık listesindeki beyanlara göre karar verilemez. Kaldı ki; bilirkişi raporunda düğün fotoğraflarından 5 adet çeyrek, 14 ayar set, 20 gramlık 4 bilezik, 10 gramlık 1 bilezik tespit edilmiştir. Bilirkişi tarafından düzenlenen 14.6.2012 tarihli ek raporda ise davalı kocanın kabulüne göre dava tarihi itibariyle ziynetlerin bedeli saptanmıştır. Mahkemece bu bedele hükmedilmesi gerekirken daha fazlasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
3-Davacı kadın dava dilekçesinde 20.000,00 TL ziynet bedeli istemiş, düğünde takılan para yönünden talepte bulunmamıştır. Yargılama devam ederken 20.9.2012 tarihinde ziynet talebini ıslah ederken dava konusu yapmadığı düğünde takılan 10.000,00 TL parayı da istemiş, ıslahla yeni bir talepte bulunmuştur. Islahla talep değiştirilebilir, fakat yeni bir talep eklenemez. Kaldı ki; bu konuda yargılama harcı da alınmamıştır. Davacının düğünde takılan paraya ilişkin talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermek gerekirken, yazılı şekilde kabulü doğru görülmemiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2013/8174, K. 2013/21102, 17 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama