Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/8455 K.2013/21797

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; tarafların yirmi üç senedir fiilen ayrı yaşadıkları, son olarak da davalının işlediği bir suç sebebiyle uzun süreli özgürlüğü bağlayıcı cezaya mahkum olduğu ve halen hükümlü olarak cezaevinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu kadar süre fiilen ayrı yaşamış, bundan sonra da kocanın hükümlülüğü sebebiyle ayrı yaşayacak olan tarafların evlilik birliğinin kendilerine yüklediği yasal görevleri yerine getirmeleri artık mümkün görülmemektedir.

Gerçekleşen bu olgular karşısında davacıdan ortak yaşamı sürdürmesi beklenemez. Bu bakımdan davacı, dava açmakta haklıdır. Bu koşullar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md.166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile isteğin reddi doğru bulunmamıştır.