Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/8459 K.2013/21800

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından; her iki boşanma davası, kadın lehine hükmedilen nafaka ve hüküm altına alınan çeyiz eşyalarının değeri yönünden, davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise; ziynetler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (koca)'nın temyiz itirazları yersizdir. 2-Davalı-karşı davacı (kadın)'ın temyizine gelince;

Davalı-karşı davacı (kadın), karşı boşanma davasına ilişkin dilekçesinde, "düğünde takılan altın cinsindeki ziynet eşyalarının, kocası tarafından, bankada kasaya koyacağı bahanesiyle elinden alındığını bir daha da kendisine verilmediğini" ileri sürmüş, banka kayıtlarına da delil olarak dayanmış, 07.06.2012 tarihli dilekçesinde de, bankaya yazı yazılarak davacı-karşı davalı (koca) adına kasa kiralanıp kiralanmadığı hususunun araştırılmasını istemiştir.

Mahkemece bu yönde bir araştırma yapılmamıştır. Davalı-karşı davacı (kadın)'ın bildirdiği banka şubesine yazı yazılarak, tarafların evlenme tarihinden sonra koca adına, kasa kiralanıp kiralanmadığı hususunun sorulması, kiralanmış ise, işlem yapılıp yapılmadığının araştırılması ve verilecek cevabın diğer delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.