Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/8615 K.2013/22653

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından, kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden; davalı (kadın) tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kocanın tüm, davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Reddedilen ilk boşanma davasını açıp boşanma sebebi yaratan, eşine şiddet uygulayıp, hakaret eden ve güven sarsıcı davranışlarda bulunan davacı koca, reddedilen ilk davadan sonra kocası için hakaret içeren sözler söyleyen davalı kadına göre boşanmaya neden olan olaylarda daha ağır kusurludur. Durum böyleyken, mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi doğru olmadığı gibi hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK md. 174/1-2) taleplerinin reddine karar verilmesi de doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.