Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/8642 K.2013/21828

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (koca)'nın kendi davası ve ziynetler hakkında verilen hükme ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı (kadın)’ın temyiz itirazlarına gelince;

Davalı (kadın) tarafından açılan birleştirilen dava, boşanma ve ziynet alacağına ilişkindir. Birleştirilen davanın kabulüne karar verilmekle birlikte, boşanma konusunda herhangi bir karar verilmemiş, sadece ziynet alacağı ile ilgili hüküm oluşturulmuştur. Birleştirilen davada, biri diğerinin fer’isi niteliğinde olmayan birbirinden bağımsız iki talep bulunduğuna göre “davanın kabulüne” ifadesi yeterli olmayıp, bu kabulün neye ilişkin olduğunun, başka bir ifade ile hükmün kapsamının da karar yerinde açıkça ve duraksamaya yol açmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur (HMK.md.297/2). Bu yasal zorunluluğa aykırı olarak birleştirilen davadaki boşanma talebi hakkında herhangi bir hüküm kurulmaması doğru bulunmamıştır.