Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/8770 K.2013/23271

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı koca, davalı eşine, 16.12.2009 tarihinde, Türk Medeni Kanununun 164. maddesinde belirtilen nitelikte "terk ihtarı" tebliğ ettirmiş; terk hukuki sebebine dayalı açtığı davası 28.01.2011 tarihinde reddedilmiştir. Temyiz incelemesine konu bu davayı ise 22.06.2011 tarihinde Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesinde düzenlenen "evlilik birliğinin temelinden sarsılması" sebebine dayalı olarak açmıştır.

Eşine terk ihtarında bulunan taraf; varsa, eşinin ihtar tarihine kadar olan bütün kusurlu davranışlarını affetmiş en azından hoşgörüyle karşılamış sayılır. Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesine dayalı olarak açılan bir davadan önce, eşlerden biri tarafından, yukarıda belirtilen nitelikte gönderilmiş bir terk ihtarı mevcut ise; ihtar eden, eşinin ihtar tarihinden önceki kusurlu davranışlarına boşanma sebebi olarak dayanamaz.

Bu durumda; mahkemece boşanma sebebi olarak kabul edilen ve davalı kadına kusur olarak yüklenilen "eşine onur kırıcı ve aşağılayıcı sözler söyleme, birlik görevlerini yerine getirmemek, evi terk" olguları ihtar tarihi öncesine dayandığından; boşanma sebebi olarak kabul edilemez. İhtar tarihinden davanın açılmasına kadar geçen dönemde de yeni bir maddi olay ve vakıanın gerçekleştiği de kanıtlanmamıştır.

Öyleyse; kanıtlanamayan davanın reddi yerine, yetersiz gerekçeyle davanın kabul edilerek boşanmaya karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.