KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2013/8776 E., 2014/8314 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Adana 6. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 04.12.2012
- Numarası
- Esas no:2008/318 Karar no:2012/1047
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca; maddi tazminat ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 08.04.2014 günü duruşmalı temyiz eden davalı A...r A.... vekili Av...l M.. geldi. Karşı taraf temyiz eden davacı H.. A.. ile vekilleri gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı boşanma davasının kesinleşmesinden sonra açtığı iş bu dava ile, 6.000 TL katkı payı alacağı ve Türk Medeni Kanununun 174/1.maddesi kapsamında 600.000 TL maddi tazminat talebinde bulunmuş, katkı payı alacağına ilişkin nispi peşin harcı yatırmış ancak maddi tazminat yönünden nispi harç yatırılmamış, bu eksiklik hükümde de giderilmemiştir.
Boşanma kararının kesinleşmesinden sonra talep edilen Türk Medeni Kanununun 174/1.maddesi kapsamındaki maddi tazminat istemi nispi harca tabidir. Davacı aynı davalıya karşı olan aynı yargı çeşidi içinde yer alan birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini, aynı dava dilekçesinde ileri sürebilir. (HMK. md. 110) Yatırılan başvurma harcı da bağımsız taleplerin hepsini kapsar. Talep edilen maddi tazminat miktarı üzerinden nispi peşin harç noksanlığının Harçlar Kanununun 30.maddesi gereğince tamamlattırılması, harç tamamlandığı takdirde talebin esasının incelenmesi, aksi halde Harçlar Kanunu 30. maddesi gereğince işlem yapılması gerekirken bu yön nazara alınmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2013/8776, K. 2014/8314, 8 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama