Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/8790 K.2013/22630

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve ziynet alacağı davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; her üç dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kanunda aksine bir hüküm olmadıkça tarafların her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK md 6). Kural olarak ispat yükü kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir (6100 s. HMK m.190/1).

Davacı-davalı kadın ziynet eşyalarının davalı-davacı tarafından araç almak için alındığını, geri verilmediğini ileri sürmüş, davacı-davalı koca ise ziynet eşyalarının eşi tarafından götürüldüğünü, eşinin zilyedliğinde olduğunu savunmuştur. Davacı-davalı kadın ziynet eşyasının koca tarafından alınarak bozdurulup araç alındığını ispat yükü altındadır.

Davacı-davalı (kadın) yemin deliline dayanmamış gösterdiği diğer delillerle de dava konusu ziynet eşyasının koca tarafından alınarak bozdurulup araç alındığını ispat edememiştir. Bu durumda; ziynet eşyası alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.