Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/8887 K.2014/364

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından boşanma davasının reddi yönünden; davalı koca tarafından ise, katılma yolu ile verdiği dilekçesinde tanıkları dinlenilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.01.2014 günü duruşmalı temyiz eden davalı F.. K.. ile vekili Av. A..B... ve karşı taraf temyiz eden davacı Ş.. K.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davalı koca hükmü gerekçeli kararın tebliğinden itibaren süresi içerisinde temyiz etmemiş, davacı kadının temyiz dilekçesinin kendisine 13.3.2013 günü tebliğ edilmesi üzerine 26.3.2013 günü verdiği temyize cevap dilekçesi ile temyiz etmiştir. Davalı vekilinin on günlük cevap süresinden sonra verdiği katılma yoluyla temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı kadının temyizinin incelenmesine gelince;

Yapılân soruşturma ve toplanan delillerle davalı kocanın Malatya'da bulunan müşterek konuttaki ev eşyalarını satarak Mersin'e ailesinin yanına döndüğü, eşine ve çocuklarına karşı birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı kadının davasının kabulü ile boşanmaya (TMK.md. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile boşanma davasının reddi doğru bulunmamıştır.