KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2013/9000 E., 2013/22481 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Ekim 2013
- Mahkemesi
- Espiye Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Tarihi
- 07.02.2013
- Numarası
- Esas no: 2010/266 Karar no:2013/33
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı kadın tarafından tamamına yönelik olarak; davacı koca tarafından ise, kusur belirlemesi, tazminatlar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına,boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne,zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına nazaran davalı kadın yararına hükmolunan maddi ve manevi tazminatlar azdır. Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri, 52. ve 58. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda maddi ve manevi tazminat (TMK.md.174/1-2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
3-Kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir (HMK.md.326). Vekalet ücreti de yargılama giderlerindendir (HMK.md.323). Ayrıca boşanma davalarında vekalet ücreti, davada asıl talep olan boşanma talebinin kabul veya ret durumuna göre takdir edilir. Boşanma davası içinde istenen boşanmanın fer'i (eki) niteliğindeki nafaka ve tazminat taleplerinin kabul veya ret durumu ile boşanmaya neden olan olaylardaki tarafların kusur dağılım ve derecesi vekalet ücreti tayininde esas alınamaz. Bu nedenlerle; dava kabul edildiğine göre, davalı kadın yararına vekalet ücreti takdiri usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2013/9000, K. 2013/22481, 1 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama