Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/9104 K.2013/22798

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davacı tarafından, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve nafaka miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de toplanan delillerden davalı kocanın eşine şiddet uyguladığı, annesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı, eşini akrabalarının evine bıraktığı, kadının akrabaları ile görüşmesini engellediği, hakaret ettiği, kadının kardeşini arayıp eşini götürmesini istediği, davacı kadının da kıskançlık yaptığı, evlilik birliğinin temelden sarsılmasına neden olan olaylarda, davalı kocanın daha fazla kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle iken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur tespitine bağlı olarak davacı-kadının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddedilmesi doğru değildir.