Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/9128 K.2013/22735

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "birleştirilen boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden, davacı-davalı kadının nikahtan daha sonraki tarihte yapılan düğün töreninde eşini istemediğini söylediği, davalı-davacı kocanın da düğün töreni ve öncesinde davacı-davalı kadına hakaret ettiği, düğünden sonra da eşine anne ve babasına göstermeyeceğini ve yapılanların hesabını soracağını beyan ederek onu tehdit ettiği anlaşılmaktadır. Evlilik birliği temelinden sarsılmıştır.

Bu sonuca ulaşılmasında her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte eşine göre davalı-davacı kocanın daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Davacı-davalı kadının davası bakımından Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesindeki; her iki taraf boşanma isteğiyle dava açtığına göre, birleştirilen davalı-davacı kocanın davası yönünden de Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki boşanma koşulları gerçekleşmiştir.

Bu durumda; boşanmaya davacı-davalı kadının davasının da kabulü suretiyle karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru görülmemiştir.