KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2013/9207 E., 2013/24843 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Kasım 2013
- Mahkemesi
- Bakırköy 9. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 28.12.2012
- Numarası
- Esas no:2010/484 Karar no:2012/1024
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından kusura ilişkin gerekçesi, koca lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı- davalı (kadın)'ın asıl davanın reddi, birleşen davanın kabulü sebebiyle, koca lehine iki ayrı vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu yönündeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Davacı-davalı (kadın)'ın diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;
a) Davacı-davalı (kadın), delil olarak kocasının bilgisayarından elde edilen, başka kadınlarla görüntülü olarak görüşmelerinin kaydedildiği CD'yi sunmuş, koca bu CD'ye karşı çıkmamıştır. Mahkemece, bu delilin içeriği görülmemiş ve incelenmemiştir. Davalı-davacı (koca) kendi bilgisayarının sabit diskinden elde edilen ve CD'ye aktarılan bu delile karşı çıkmadığına göre sunulan CD'nin uzman bilirkişiye incelettirilerek içeriğiyle ilgili rapor alınması, CD'de görüntü kaydı mevcutsa, çıktılarının alınması ve bu delil ve diğer deliller birlikte değerlendirilerek, tarafların kusur durumlarının buna göre tespiti ve boşanmaya bağlı fer'i sonuçların hasıl olacak sonucuna göre karara bağlanması gerekir. Bu yön nazara alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.
b)Davalı-davacı (koca)'nın Türk Medeni Kanunun 174/1. maddesi kapsamında maddi tazminat talebi bulunmamaktadır. Bu husus nazar alınmadan koca lehine Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesine göre maddi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2013/9207, K. 2013/24843, 1 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama