Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/944 K.2013/21988

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; manevi tazminat miktarı ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dava, boşanma kararının kesinleşmesinden itibaren bir sene içerisinde açılan bağımsız manevi tazminat davasıdır (TMK.m.174/2). ... 3. Aile Mahkemesinin 14.9.2011 tarihinde kesinleşen boşanma ilamında, kocanın eşini darp ettiği, ilgilenmediği, kadının ise kusurunun bulunmadığı kabul edilmiştir. Kusur tespitine yönelik bu karar, manevi tazminat (TMK.m.174/2) yönünden mahkemeyi bağlar. Türk Medeni Kanununun 174/2. madde koşulları davacı yararına gerçekleşmediğinden davanın reddi gerekir. Ancak bu yön davalı tarafından temyiz edilmediğinden yanlışlığa işaret edilmekle yetinilmiştir.

2-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10/2. maddesi gereğince manevi tazminat talebinin kısmen reddi durumunda karşı taraf yararına tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret davacı lehine belirlenen ücreti geçemeyeceği gözetilmeden, davalı yararına yazılı şekilde 1800 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HUMK.md.438/7).