Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/9551 K.2013/23423

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden; davalı (kadın) tarafından ise tazminatlar ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı kadın ve davanın devamı sırasında yanında bulunan 2001 doğumlu Melike isimli müşterek çocuk için, davalı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

2-Tarafların tanık listelerinde tanık olarak bildirdikleri ortak çocuk Melike dinlenmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi hukuki dinlenilme hakkına (HMK md. 27) aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.