Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/9783 K.2013/23203

Taraflar arasındaki karşılıklı olarak açılan boşanma davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden davalı-davacı kocanın eşine sürekli fiziksel şiddet uyguladığı, buna karşılık davacı-davalı kadının da güven sarsıcı davranışlar içerisine girdiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davalı-davacı kocanın eşinin ortak eve dönmesi için çaba göstermesi nedeniyle eşinin kusurlu davranışlarını affettiği kabul edilerek, davalı-davacının davasının reddine karar verilmiş ise de, davalı-davacı koca eşinin güven sarsıcı davranışlarının ortaya çıkmasından sonra eşi ile barış görüşmelerini bitirdiğini beyan etmiş, bu iddia dinlenen tanık beyanları ile de doğrulanmıştır. Bu halde davalı-davacının eşinin kusurlu davranışlarını affettiği kabul edilemez.

Taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Bu sonucun gerçekleşmesinde sadece koca değil, kadın da kusurludur. Olayların akışı karşısında davalı-davacı koca da dava açmakta haklıdır. O halde, boşanmaya davalı-davacı kocanın birleştirilen boşanma davası da kabul edilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.