Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/9876 K.2013/27770

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece; velayeti anneye bırakılan çocuk ile davacı baba arasında kişisel ilişki tesis edilirken, tarafların aynı şehirde oturmaları ile farklı şehirde oturmaları halinde farklı düzenleme yapılmış, ayrı şehirlerde oturmaları halinde senede iki defa (1-31 Temmuz tarihleri arasında ve yarı yıl tatilinde de bir hafta) baba yanında kalması suretiyle kişisel ilişki tesisine karar vermiştir. Davacının ...'te, davalının ise ...'da oturdukları anlaşılmaktadır.

Çocuk ile anne-baba arasında kişisel ilişki düzenlenirken; çocuğun yararı analık ve babalık duygularının tatmini de önemlidir. Bu durumda velayet annede olan çocuk ile baba arasında dini bayramlar ile her ayın belirli haftalarında da kişisel ilişki düzenlenmemesi doğru olmamıştır. Ne var ki bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK md. 438/7).