Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/990 K.2013/13745

Taraflar arasındaki boşanma davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından; kocanın tanıklarının dinlenilmemesi, kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı-davalı kocanın eşini ailesiyle yaşattığı, ailesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı, istemediğini, çocuğun başkasından olduğunu söylediği, eşinin annesi için "kızını başkasına versin" dediği, davalı-davacı kadının ise annesinin evliliğe müdühalesine sessiz kaldığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda her iki tarafta kusurlu olmakla birlikte kadına göre, davacı-davalı koca ağır kusurludur. Hal böyleyken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-davacı kadının maddi ve manevi tazminat talepleri (TMK.m.174/1-2) ile tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin (TMK.m.169, 175) reddi doğru olmamıştır.