Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/1004 K.2014/3182

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından hükmün tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Menemen Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2006/440 esas ve 2007/98 karar sayılı dosyasında 15.2.2007 tarihinde tarafların boşanmalarına ve müşterek çocuklardan 1.1.2012 doğumlu...'nin velayetinin davalı babaya verilmesine karar verildiği, boşanma kararının 7.4.2010 tarihinde kesinleştiği, ancak boşanma kararı kesinleşmeden 13.11.2007 tarihinde müşterek çocuklardan ...'ün doğduğu, evlilik birliği içinde doğan müşterek çocuk ...’un velayeti hakkında herhangi bir düzenleme yapılmadığı anlaşılmıştır.

Anne ve babanın, deneyimsizliği, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri sebeplerle velayet görevini gereği gibi yerine getirememesi, ana ve babanın çocuğa yeterli ilgiyi göstermemesi veya ona karşı yükümlülüklerini ağır biçimde savsaklamaları halinde hakim velayet hakkını kaldırabilir. (TMK.md.348) Toplanan deliller yukarıda açıklanan şekilde bir durumun varlığına yeterli olmayıp, velayetin değiştirilmesine yol açar. (TMK.md.

183,349,351/1) Gerçekleşen bu durum karşısında; velayetin kaldırılması koşulları (TMK md.348) gerçekleşmediği ve müşterek çocuk ... hakkında da daha önce bir velayet düzenlemesi bulunmadığı halde, davalı babanın müşterek çocuklar üzerindeki velayet hakkının kaldırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına (HUMK. md.438/7) karar vermek gerekmiştir.