Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/10126 K.2014/21032

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, ziynetlerin reddi yönünden; davalı tarafından ise manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Davacı kadın, ziynet eşyalarının davalı koca tarafından alındığını ve kendisine geri iade edilmediği gerekçesi ile ziynet eşyalarının aynen iadesi, aynen iade mümkün değilse bedelinin tahsilini talep etmiştir. Toplanan delillerden, davacı kadına ait 5 adet bileziğin davalı koca tarafından borç nedeni ile bozdurulup harcandığı ve kadına iade edilmediği kanıtlanmıştır.

Evlilik sırasında kadına takılan ziynet eşyaları kim tarafından alınmış olursa olsun ona bağışlanmış sayılır ve artık onun kişisel malı olur. Bu durumda, ziynet eşyalarının iade edilmemek üzere kendisine verildiğinin, kadının isteği ve onayı ile bozdurulup harcandığının kanıtlanması halinde koca, almış olduğu ziynet eşyalarını iadeden kurtulur.

Somut olayda ise; davacı kadına ait olduğu anlaşılan dava konusu ziynetlerden 5 adet bileziğin evliliğin devamı sırasında koca tarafından bozdurularak borçları için harcandığı davalı yanca kabul edilmiştir.

Borçlar için bozdurulan ziynet eşyalarının rıza ile ve iade şartı olmaksızın verildiğini davalı koca ispatlamak zorunda olup, somut olayda davacının 5 adet bileziğini iade şartı olmaksızın verdiğini davalı koca ispat edemediğinden, dava konusu ziynet eşyalarından 5 adet bileziği davacı kadına iade ile mükelleftir. Mahkemece, 5 adet bilezik yönünden davacı kadının ziynet talebinin kabulü gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.