Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/1023 K.2014/11780

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından kusur belirlemesi, tazminatların ve yoksulluk nafakasının reddi, lehe yargılama gideri ve vekalet ücreti verilmemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, davacı kadının güven sarsıcı davranışta bulunduğu, bu suretle “kusurun çoğunluğunun” davacı kadında olduğu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, davacı kadının güven sarsıcı davranışları sabit ise de, davalı kocanın tanık Gülten'in de bulunduğu ortamda, eşine ve eşinin ölmüş annesine küfür ettiği, yine getirtilen telefon kayıtlarına göre Arzu adlı kadın ile iş ilişkisinin de ötesinde güven sarsacak düzeyde gece yarısından sonra sık sık mesajlaştığı ve telefon görüşmesi yaptığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda her iki tarafta kusurlu olmakla birlikte kadına göre, davalı kocanın ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyleyken kadının ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat talepleri (TMK.m. 174/1-2) ile yoksulluk nafakası taleplerinin (TMK.md. 175) reddi doğru olmamıştır.

2-Boşanma davalarında yargılama gideri ve vekalet ücreti, boşanma talebinin kabul veya ret durumuna göre takdir edilir. Tarafların boşanmadaki kusur dağılımı, yargılama gideri ve vekalet ücretine esas alınamaz. Davacı kadın tarafından açılmış bulunan boşanma davası kabul edildiğine göre; kendisini vekille temsil ettiren davacı lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücreti ile yargılama gideri takdiri gerekirken, bu yön düşünülmeden, davalı koca lehine vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.