Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/10257 K.2014/22006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, lehine hükmedilen nafakanın miktarı, tazminat talepleri ve ziynet alacağı yönlerinden, davalı (koca) tarafından ise; kadın lehine hükmedilen nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı da, temyize cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek, kadın lehine hükmedilen nafaka yönünden hükmün bozulmasını istemiş (HUMK.m.433/2) ise de, temyiz harcı yatırmadığı gibi, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiğine ilişkin bir bilgi de bulunmadığından, davalının temyize cevap dilekçesindeki hükme ilişkin itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacının temyiz itirazlarına gelince;

a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Davacı, ziynetlerle ilgili iddiası bakımından, dava dilekçesinde "yemin" deliline de dayanmıştır. Bu durumda davacıya, diğer tarafa yemin teklif etme hakkı olduğunun hatırlatılması, yemin teklif edilenin, yemini edaya hazır olduğunu bildirmesi halinde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 229'ncu maddesine uygun olarak, sonucu hususunda gerekli uyarı da yazılarak yemine davet edilmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, bu konuda eksik inceleme ile karar verilmesi doğru bulunmamıştır.