Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/10368 K.2014/21928

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı (koca) tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davalı-davacı (koca)’nın tam kusurlu olduğundan bahisle, davasının reddine karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı-davacı (koca)’nın gece hayatına düşkün olup, sadakatsiz davranışlar sergilediği, birlik görevlerini yerine getirmediği ve borçlandığı, buna karşılık, davacı-davalı (kadın)’ın da eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, davacı-davalı (kadın)’ın az da olsa kusurunun bulunduğu ve kocanın davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. madde koşullarının gerçekleştiği nazara alınarak, davalı-davacı (koca)’nın boşanma davasının da kabulü gerekirken, reddi doğru olmayıp, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.