Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/10411 K.2014/21374

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; kendisinin reddedilen boşanma davası yönünden, davalı-davacı (koca) tarafından ise; kadın ve müşterek çocuk lehine Türk Medeni Kanununun 169. maddesi uyarınca verilen tedbir nafakaları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacı kocanın tedbir nafakalarına yönelik temyiz itirazları yerinde olmadığından bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı-davalı kadının temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerle tarafların bağımsız konutu bulunmasına rağmen davalı-davacı kocanın eşini kendi ailesiyle yaşamaya zorladığı,eşinin ailesiyle görüşmesine izin vermediği gibi onların da müşterek konuta gelmelerine engel olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-davalı kadının boşanma davası kabul edilmek suretiyle boşanmaya (TMK.md. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.