Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/10550 K.2015/1320

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı koca tarafından; nafaka ve velayet yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise, her iki davaya yönelik olarak temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 10.02.2015 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... ile vekili Av. ... ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı ... .... vekili Av... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; mahkemeninde kabulünde olduğu üzere davalı-davacı kadının, ziyarete gelen eşinin annesini eve almadığı ve eşine hakaret ettiği, buna karşılık davacı-davalı kocanın da, ... tayini çıktıktan sonra eşini ailesinin yanına ziyaret amaçlı gönderip, bir daha arayıp sormadığı, bu suretle birlik görevlerini yerine getirmekten kaçındığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davalı- davacı (kadın)'ın birleşen boşanma davası yönünden de Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları oluşmuş olup, davalı-davacı (kadın) da boşanma davası açmakta haklıdır. Davalı-davacı (kadın)'ın boşanma davasının da kabulü gerekirken ( TMK. md. 166/2) reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.