KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2014/10624 E., 2015/1325 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Boşanma
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 10.02.2015 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayalı boşanma davasının reddine yönelik temyiz itirazları yersizdir.
2-Davacı kadının, Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayalı olarak açmış olduğu boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Olayları açıklamak taraflara, hukuki nitelendirme hakime aittir (İBK.04.06.1958 tar.15/6). Bir davada, birbirleriyle çelişmeyen birden fazla hukuki sebebe dayanarak boşanma talep etmek mümkündür. Davacı kadın, hem Türk Medeni Kanununun 166/1-2, hem de Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayanmak suretiyle boşanmaya karar verilmesini istemiştir. Davacının bu talepleri birbirleriyle çelişmemektedir.
Mahkemece, sadece Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesine dayalı boşanma talebi incelenerek, davanın reddine karar verilmiş. Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayalı talep yönünden herhangi bir inceleme yapılmamıştır.
Açıklanan nedenlerle, toplanan delillerin Türk Medeni Kanununun 166/son maddesindeki eylemli ayrılık hukuki sebebine dayalı boşanma talebi yönünden de incelenip, gerçekleşecek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; bu konuda olumlu-olumsuz hüküm kurulmaması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir (HMK.md.26).
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2014/10624, K. 2015/1325, 10 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama