Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/10664 K.2014/21657

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından, kusur belirlemesi, reddedilen maddi ve manevi tazminat istekleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı (kadın)'ın manevi tazminata yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davalı kocanın bağımsız konut temin etmediği, bu sebeple davacı kadının çocuğunu da alarak Şubat 2011 'de ailesinin evine döndüğü, koca tarafından 12.4.2011 tarihinde açılan boşanma davasında Eskişehir 3. Aile Mahkemesinin 2011/370 esas 2011/629 karar sayılı kararı ile "taraflar arasında boşanmayı gerektirecek geçimsizlik bulunmaması'' nedeniyle davanın reddine karar verildiği, tarafların şubat 2011 tarihinden itibaren bir araya gelmedikleri anlaşılmıştır.

Fiili ayrılık döneminde davacı kadının kusurlu bir davranışı da ispatlanmamıştır. O halde boşanmaya sebep olan olaylarda bağımsız konut temin etmeyen, eşini ailesi ile birlikte oturmaya zorlayan koca tamamen kusurludur. Hal böyle iken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacının maddi tazminat (TMK. md 174/1) isteğinin reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.