Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/10672 K.2014/21988

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından maddi ve manevi tazminat, bunlara esas alınan kusur belirlemesi ve lehine hükmedilen nafakanın miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (kadın)'nın hükmedilen nafakanın miktarına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece “evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında taraflar eşit kusurlu kabul edilmiş, buna bağlı olarak davacı-davalı (kadın)'ın maddi ve manevi tazminat istekleri reddedilmiştir. Oysa, davalı-davacı (koca)'nın 01.08.2010 tarihinde eşine fiziki şiddet uyguladığı ve başka bir kadınla birlikte yaşadığı toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre koca, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ağır kusurludur. O halde, davacı-davalı (kadın) yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi gereğince uygun miktarda maddi ve manevi tazminat takdir ve tayini gerekir. Bu husus nazara alınmadan, “eşit kusurlu” oldukları gerekçesiyle tazminat isteklerinin reddi doğru bulunmamıştır.