Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/10720 K.2014/21514

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girdikten sonra 5.6.2013 tarihinde açılmış, davalı kadın tahkikat aşamasında 13.1.2014 tarihli dilekçesi ile 50.000 TL. maddi ve 50.000 TL. manevi tazminat (TMK md. 174/1,2) ile 750 TL. yoksulluk nafakası (TMK md.175) talebinde bulunmuştur.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesinde "Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir.

Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır" hükmü bulunmaktadır.

Bu madde gereğince, davalı kadının tahkikat aşamasında talep ettiği tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden “karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi gerekirken, 20.1.2014 tarihli duruşmada verilen ara kararı ile kesin hüküm oluşturacak şekilde talebin reddine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.