Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/10796 K.2014/12318

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 03.03.2014 gün ve 21692-4417 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir. 1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre, davacı-davalı kadının nafakalara yönelik karar düzeltme talebi yersizdir.

2-Davacı-davalı kadın, dava dilekçesinde, kendisi ve çocukları için nafaka talebi yanında, müşterek çocukların geçici velayetlerinin de kendisine verilmesini talep etmiştir. Ön inceleme duruşmasında da uyuşmazlık nafaka ve geçici velayet olarak tesbit edilmesine rağmen, kararda davacının geçici velayet talebi konusunda olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmamıştır.

Davacı-davalı kadın geçici velayet konusunda da hükmü temyiz etmiş ne var ki ilk inceleme esnasında buna yönelik temyiz isteği gözden kaçırılmış ve geçici velayet konusunda inceleme yapılmamıştır.

Davacı-davalı kadının geçici velayete yönelik temyiz isteği incelenmediğinden, davacı-davalı kadının bu yöne ilişkin karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440-442. maddeleri gereğince kabulüyle Dairemizin 03.03.2014 tarih ve 2013/21692 esas - 2014/4417 karar sayılı onama ilamının bu yönden kaldırılmasına.

3-Davacı-davalı kadının geçici velayete ilişkin temyizinin incelenmesine gelince; Davacı-davalı kadının müşterek çocukların geçici velayetine yönelik isteği hakkında, olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir. (HUMK.md.26/1)