KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2014/10872 E., 2014/12191 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2014
- Mahkemesi
- Gaziosmanpaşa 2. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 26.12.2013
- Numarası
- Esas no:2013/627 Karar no:2013/1142
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki "boşanma" davası ile davalı tarafından bağımsız olarak açılan "tedbir nafakası" davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından, tedbir nafakasına ilişkin dava, maddi ve manevi tazminat talepleri hakkında hüküm verilmemiş olması ve diğer taraf yararına hükmedilen vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanma davası reddedildiğine göre, davalı-davacı (kadın) yararına boşanmanın fer'isi niteliğinde maddi ve manevi tazminata hükmedilemeyeceğinin tabii bulunmasına ve davalı-davacı (kadın)'ın, tedbir nafakasına ilişkin davasından da 1.6.2012 tarihli oturumda açıkça feragat etmiş bulunmasına göre, davalı-davacı (kadın)'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönlere ilişkin temyiz itirazları yersizdir.
2-Davalı-davacı (kadın), bozmadan önce 1.6.2012 tarihli oturumda birleştirilen tedbir nafakasına ilişkin davasından feragat etmiş, ilk hükümle de, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, vekalet ücretine ilişkin bir düzenleme yapılmamıştır. İlk hükmün, bu bölümü temyizin dışında bırakılarak kesinleşmiş, ilk hüküm sadece kocanın boşanma davası yönünden temyiz edilmiş ve ilamda yazılı sebeple bozulmuştur. Bu durumda bozmaya uyularak verilen son hükümde kadının birleştirilen tedbir nafakası davasının reddi sebebiyle koca lehine vekalet ücreti tayin ve takdiri usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki, bu husus yeniden yargılama yapılmasını da gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilmesi uygun bulunmuştur (HUMK. md. 438/7).
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2014/10872, K. 2014/12191, 2 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama