Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/10904 K.2014/22344

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davalı-davacı kadın tarafından mal rejiminin tasfiyesine yönelik olarak açılmış bir dava bulunmamasına, kadının menkul ve gayrimenkul mallara yönelik taleplerinin tedbir mahiyetinde olduğunun anlaşılmasına, davalı-davacı kadın lehine 28.09.2011 tarihli kararla hükmolunan tedbir nafakasının ilk dava tarihi olan 28.04.2004 tarihinden itibaren hüküm ifade edeceğinin tabii bulunmasına göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının 08.08.2011 tarihli karşı dava dilekçesindeki, Türk Medeni Kanununun 174. maddesi kapsamındaki maddi ve manevi tazminat talepleri ile yine Türk Medeni Kanununun 175 ve 182. maddeleri kapsamındaki yoksulluk ve iştirak nafakası istemleri boşanmanın fer'isi niteliğinde olduğundan, koca tarafından açılan boşanma davasının feragat nedeniyle reddine karar verilmesi nedeniyle bu istemleri içeren kadının karşı davasının konusu kalmamıştır. O halde, davalı-davacı kadının karşı davası yönünden karar verilmesine yer olmadığına dair karar vermek gerekirken, yazılı şekilde ret hükmü kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.